Home

SONJA ALFERINK

Ik ben geboren in Nijmegen (1984) en ik woon sinds 2007 in Amsterdam. In deze stad studeerde ik af als politicoloog. Inmiddels schrijf ik in opdracht over maatschappelijke onderwerpen zoals jeugdzorg of de landelijke politiek.

Als zelfstandig journalist schrijf ik over emancipatie en gelijkheid. Ik ben sterk geïnteresseerd in de positie van (minderheids)groepen die zich niet op een gelijkwaardige manier gerepresenteerd voelen.

Moederschapsverlof

Twee dagen, krijgen de meeste vaders. Of de meemoeders. Dat is net genoeg om te leren hoe je een luier verschoont en voor het besef dat de nachten nooit meer hetzelfde zullen zijn. En de dagen ook niet. Je hele leven niet.

Roze ouderschap: als twee vrouwen een kindje willen

Mijn vriendin probeert zwanger te worden. Van een van mijn beste vrienden. Het klinkt als een nachtmerrie. Maar voor ons is het de gedroomde verwezenlijking van onze wens om ouders te worden. (Voor Vrij Nederland)

Ik wil als lhtbi’er niet worden ‘geaccepteerd’, ik wil als gelijke worden gezien

‘MeToo’ was de hashtag die duizenden vrouwen gebruikten om te vertellen wat we allemaal te weinig hadden willen zien. Hoe erg het was. Hoe overal het was. Dat het niet aan ons lag. Maar ik had nog iets niet willen zien. (Voor Parool)

‘Wat ben jij: een man of een wijf?’

Elle Bandita maakte een programma over gender en kwam daarin zelf uit de kast als hermafrodiet. Voorpagina’s en primetime televisieprogramma’s doken vol op deze ‘opzienbarende’ coming out. Dat bewijst hoe ongelofelijk groot het taboe rond dit thema nog is. (Via Blende.)

Homostel, draagmoeder, eiceldonor: baby. Het kan, maar willen we het ook?

Ja, zeggen de mannen zelf. Het is een vorm van wensgeneeskunde, vindt het IVF-centrum van het VUmc. ‘De cruciale vraag is of we de strikte medische indicatie willen loslaten, want die is er niet bij een homostel.’ Via Blende. Voor de Volkskrant.

De Plantage

‘Ik snap ook niet wat meisjes van die leeftijd bezielt’, zegt Hanneke Groenteman tegen haar afspraak, terwijl ze haar jas over de stoel hangt. Welke meisjes door wat worden bezield vervaagt tussen geroezemoes van klanten en borden die kletteren. ‘Ik wil een dubbele espresso macchiato’ zegt Groenteman tegen de serveerster. 

Posts Navigation