Home

SONJA ALFERINK
Ik ben geboren in Nijmegen (1984) en ik woon sinds 2007 in Amsterdam. In deze stad studeerde ik af als politicoloog.

Als publicist/journalist maak ik verhalen over lhtbi-issues, gender, emancipatie en het 'roze' ouderschap.

Voor maatschappelijke organisaties schrijf ik teksten over onderwerpen zoals jeugdzorg of de landelijke politiek. Ik werk ook als editor/corrector.

Afscheid van een oom

Daar zat ik, met mijn spijkerbroek tussen de pantalons en de jasjes. De rijen van het uitvaartcentrum zaten al vol met familie, met bekende en onbekende gezichten, toen mijn moeder en ik de zaal binnenliepen op zoek naar een plek tussen de mensen. (…)

Domweg gelukkig

1 mei, 1 jaar samenwonen, 1 jaar terug in Oost. Bij de Aprilfeesten op de Nieuwmarkt vroeg ik mijn partner gisteren wat zij het mooiste of leukste moment van haar allereerste jaar in Amsterdam had gevonden. ‘Oef’, zei ze met een leeg wijnglas in haar hand. (…) 

Biseksualiteit 2.0: trend of taboe?

Iedere biseksuele vrouw krijgt ze te horen: opmerkingen als ‘je kunt zeker niet kiezen’. Of, erger nog: ‘je wílt gewoon niet kiezen’! Het beeld van de biseksuele vrouw is dat van een losbandig feestbeest dat haar partners ongelukkig maakt. Maar is dat wel zo?

Skin: ‘Ik wil een anti-rolmodel zijn’

Ze maakte faam in de jaren ’90 met internationale hits als als Hedonism en Brazen. Sindsdien is de lesbische frontvrouw van rockband Skunk Anansie een graag geziene artiest op internationale muziekpodia. Ik sprak met Skin over kwetsbaarheid, het belang van eigen keuzes maken en coming outs: ‘wen eerst zelf aan het idee’.

Tussen Utrecht en Amstel

Ze is oud. Haar opgestoken grijze haar is zo dik als touw. Ze zit als een dame: de handen beleefd gevouwen op schoot, het ene been over het andere. Keurig. Gedistingeerd. Lange rok, kousen, nette schoenen. Een kloppend hart dat rustig ademt, in, uit. Ze zegt niets en beweegt zich nauwelijks. (…)

Charlottesville

Het is een klein stadje in het Noorden van Virginia. In het stadspark van Charlottesville stond een standbeeld, dat van zijn voetstuk viel. Jonge witte mannen met fakkels vonden dat niet kloppen. Ze waren boos. Zo boos zelfs dat er klappen vielen. (…)

Posts Navigation